Lees voor
Clientenbelang op Instagram Clientenbelang op Facebook Clientenbelang op Twitter LinkedIn YouTube

Lange strijd om huishoudelijke hulp

Tinie is al zeven maanden bezig om de hulp te krijgen die zij en haar man zo hard nodig hebben. Ze heeft alle communicatie met zorgaanbieders, gemeente en cliëntenbelangen zorgvuldig bijgehouden en een dossier aangelegd. En dat is nodig want wat er gaat veel mis. Na vele brieven, telefoontjes, mails en gesprekken is het nog niet gelukt om voldoende huishoudelijke hulp te krijgen. ''Maar ik geef niet op, al moet ik toegeven dat het soms erg zwaar is."

Wij hadden drie jaar een huishoudelijke hulp waar we in eerst instantie erg blij mee waren. Helaas kregen we een conflict met haar dat veel impact op ons heeft gehad. Kort gezegd ging het erover dat ze niet alles kon schoonmaken binnen de tijd die ze daarvoor had. En over de duur van de pauzes die ze nam. Wij vonden dat te lang en dat er te weinig tijd overbleef voor het werk. Het is natuurlijk ingewikkelder dan dit maar het gaat te ver om dat hier allemaal te vertellen. 

 

Het conflict klinkt misschien pietluttig maar voor ons is het beladen. Helaas zijn wij niet meer in staat om zelf schoon te maken en om het uit handen te geven is geen fijn gevoel. Tenslotte lever je ook een stukje van je privéleven in. 

 

Woud aan zorgaanbieders

In het conflict kreeg de huishoudelijke hulp steun van een collega en de regiomanager. Onze kant van het verhaal werd niet gehoord en dat vind ik kwalijk. De regiomanager heeft ons aangemeld bij een andere zorgaanbieder die ik dezelfde dag nog heb gebeld. Maar ik kreeg geen gehoor en werd ook na een herinneringsmail nog steeds niet teruggebeld. Ik ben toen zelf zorgaanbieders gaan bellen. Wat bleek: met een indicatie is de wachttijd 3 tot 6 maanden en zonder indicatie een jaar. En weer een andere zorgaanbieder gaf aan alleen nog mensen met een persoonsgebonden budget aan te nemen en dat hebben wij niet.

 

Hulp hard nodig

De zorgaanbieder waar de regiomanager ons bij aangemeld heeft laat dus niets van zich horen. Op zoek naar een oplossing kwam ik bij Cliëntenbelang Amsterdam terecht en werd ik ondersteund door cliëntondersteuners Bilal en Erica. Het gekke was dat er toen wel ineens dingen opgepakt werden. Het eerste gesprek had ik met Erica en samen met Bilal hebben we een intake gedaan met de indicatiesteller. Er is toen vastgesteld wat ons allemaal mankeerde en dat is heel wat. Mijn man heeft Parkinson, ik de ergste vorm van COPD, hernia, artrose en ernstige eczeem. Kortom een hoop ellende en hulp is hard nodig.

 

Bilal stemde met ze af om binnen 14 dagen na de intake een nieuwe afspraak te hebben, maar dat is nooit gebeurd. Afspraken worden niet nagekomen, ze komen met allerlei smoesjes en hulp wordt slechts mondjesmaat geleverd. Het is om gek van te worden.

 

Situatie nu wel serieus genomen

We hebben toen met hulp van Bilal een bezwaar aangetekend en bij de gemeente ingediend. In opdracht van de gemeente heeft het Indicatieadviesbureau een nieuwe intake gedaan en zij namen onze situatie wel serieus.


Volgens hen hebben wij het eerste half jaar recht op 5 uur en 45 minuten per week. Na een half jaar, als het achterstallig onderhoud opgelost is, gaan de uren terug naar 5,5 uur per week. Op dit moment krijgen wij 3 uur hulp in de twee weken. Het wachten is op het besluit van de gemeente maar daar hebben wij alle vertrouwen in.

 

Overspannen

We zijn inmiddels bijna 7 maanden verder en ik ben door de stress heel wat afgevallen en zwaar overspannen geworden. Wat me het meeste raakt is dat mijn integriteit door deze huishoudelijke hulp is aangetast. Ze heeft zoveel kwetsende dingen over ons gezegd. Ook mijn vertrouwen in mensen is hierdoor beschadigd.

 

Stem geven 

Het is voor mij belangrijk om dit verhaal te vertellen en daarmee aan te geven hoe hard verandering in de zorg nodig is. Het moet toch niet zo zijn dat mensen die al kwetsbaar zijn nog meer ellende voor hun kiezen krijgen. Ook wil ik andere mensen die hier tegenaan lopen een stem geven. Gelukkig heb ik het overzicht en kan ik mijn brieven en verweren nog zelf schrijven, maar heel veel mensen kunnen dat niet. Hoe moet dat dan met hen?”